Benefietjûn 2010 (13 februari)
Benefietavond Heechspanning vol humor en meligheid.
Zo’n 300 bezoekers trotseerden deze keer de winterse kou om maar niks te missen van het jaarlijkse Hegemer muziekfestijn in It Heechhús. Er was enige concurrentie vanuit Vancouver (schaatsen 5 km heren) en Heerenveen (de plaatselijke SC tegen Ajax). Redenen waarom de avond later op gang kwam dan voorgaande jaren. De organisatie speelde hier trouwens slim op in en plaatste een groot tv-scherm in de hal. Ook begonnen de optredens een uurtje later dan normaal. Dus mocht Special Treatment eerst de zaal wat opwarmen, wat hen doorgaans heel goed afgaat.
Daarna is het dus tijd voor de acht Hegemer acts. Niet alleen de Olympische sporters leveren topprestaties. Ook de begeleidende Benefietmuzikanten leveren een topprestatie, door in zeer korte tijd de acht liedjes in te studeren. De eerste act wordt door Julian op welbekende humoristische wijze aangekondigd: het duo Mouth & MacNeal met ‘How do you do?’
Gezongen door broer en zus, Lieuwe en Hermie van der Pol. Heit en mem zongen vroeger beide in het kerkkoor en zelf waren ze beide al eens misdienaar. De toog heeft bij Lieuwe ‘Big Mouth’ plaatsgemaakt voor een lange bontjas. Er ging trouwens een gerucht dat zijn Willem Duyn baard niet bij schminkster Paula wegkwam. Maar dat dit het afgeknipte schaamhaar van de buurvrouw van een (niet nader te noemen) andere benefietartiest betrof. En dat diegene dit in een enveloppe had meegebracht. En sterk verhaal... Het optreden is ook sterk, onder toeziend oog van menig familielid knalt dit duo er flink in.
Terwijl bekend wordt dat Sven Kramer goud heeft gewonnen, is het tijd voor de Hegemer pûdelûkers met het nummer ‘Brabant’ van Guus Meeuwis. De vocalen worden verzorgd door Annechien en Elly. Arlisa, Gatske en Lieneke zijn gewapend met lûkpûde. Als je denkt daar is geen zak aan, dan heb je het mis. Erg toepasselijk lied zo tijdens het carnaval. ‘Dan denk ik aan Brabant want daar brandt nog licht.’ Het licht in het Heechhús zal voorlopig trouwens ook nog wel even branden.
En het carnaval gaat nog even door want de beurt is aan de familie Potma. Deze dorpsmensen (Coby, Gerda, Lenie, Jacob, Johan en Niels) brengen een nummer van Village People. It’s fun to stay at the Y-M-C-A! En dit stralen ze ook uit, erg enthousiast gebracht. Ook mooi uitgedost precies zoals de echte Village People destijds, van de indianentooi tot aan de bouwvakkerhelm.
Toen Julian op een middag door Heeg kuierde, belandde hij (hoe toevallig) in De Boeier. Daar trof hij Sjoerd en Richt aan, ook toevallig. Op de vraag of ze een keertje mee wilden doen aan de Benefiet, kreeg hij een resoluut ‘neeee’ te horen. Zoon Redmer bleek wel enthousiast en wist zijn moeder over te halen. Met als gevolg een hilarisch optreden. ‘De glimlach van een kind’ van Willy en Willeke Alberti. Voor deze beppe en omke een herkenbare tekst, doch niet zonder spiekbriefje.
Het volgende nummer is de recentelijke hit ‘Not fair’ van Lilly Allen. Staan er nu twee Lilly’s op het podium? Of heb ik nu al teveel gedronken? Nee hoor, dit zijn Anja en Coby beide identiek verkleed als Lilly Allen. Ze zingen mooi tweestemmig, maar waarover eigenlijk? ‘When we go up to bed, your just no good it’s such a shame’. Deze tekst blijkt echter niet persoonlijk bedoeld. Wat wil je ook, met zo’n gevoel voor ritme.
‘Making your mind up’ van Bucks Fizz komt uit de tijd dat er nog goeie songfestival liedjes werden gemaakt. Gezongen door de vriendinnen Aranka, Channa, Kirsten en Symkje. Het was trouwens eerst de bedoeling dat het personeel van ’s Lands op de planken zou staan. Maar men was te afgepeigerd door al het bier sjouwen van vorige week zaterdag. Een enthousiast optreden met ingestudeerd dansje. Deze dames hadden in Oslo vast meer punten gehaald dan Sieneke.
Dan is het tijd voor het enige solo optreden van de avond. Hiervoor moet je wel over een flinke portie durf beschikken. En dat heeft Thijs, hij zit dan ook niet voor niks in het bestuur van Heechspanning. Hij zingt het nummer ‘I’m still standing’ van sir Elton John. Het lukte hem niet de tekst te onthouden, maar gelukkig houdt zijn Willekoar-ervaring hem overeind. Een optreden wat staat als een huis.
De uitsmijter van de avond komt voor rekening van een aantal Hokje 7 bewoners: Anita, Linda, Sandra, Arjen, Bartele, Cor, Gauke en Edwin (niemand vergeten?). Zij doen het nummer ‘Japapa’ van De Sjonnies. Nee, dit is niet zo’n ploeg die alleen maar bier drinkt in hun zuipkeet....ze mogen ook graag in Center Parcs bier drinken. En ondertussen nog even dit liedje instuderen. Vooral de tekst van het refrein is lastig, gelukkig kunnen we het meelezen op het grote bord.
Dan worden alle artiesten nog even op het podium geroepen en in de bloemetjes gezet. Het feest is echter nog lang niet voorbij want Special Treatment heeft er weer zin in.
Al met al een gouden avond en niet alleen dankzij Sven, ook dankzij de muzikanten, schminksters, geluidsmensen en het dorpshuis. Hulde! We gaan ons nu voorbereiden op Hemelvaartsdag 13 mei 2010, het belooft een speciale editie van Heechspanning te worden. We houden u op de hoogte!
Namens het bestuur,
Teade
Benefietjûn 2009 (14 februari)
Ondanks de economische crisis, de voorjaarsvakantie en het koude weer, mag het bestuur van Heechspanning dit jaar niet klagen over de publieke belangstelling. Meer dan eens is er gesproken over de houdbaarheidsdatum van de jaarlijkse benefietavond. Mede omdat de bron van potentiële deelnemers steeds verder uitgeput raakt. Is het niet eens tijd voor wat anders? Of moeten we er zelfs maar mee stoppen? Een avond als vanavond neemt echter alle twijfels weg.
Met pijn en moeite zijn er weer 8 Hegemer acts bereid gevonden hun kunsten te vertonen. De generale repetitie van vrijdag beloofde al veel goeds en de artiesten maakten dit meer dan waar. De spits wordt afgebeten door Julianne, met haar versie van I’m a Believer van The Monkees. En wie kan
dit nummer beter zingen dan een dochter van een dominee. Julianne blijkt nog geen afvallige en brengt een geloofwaardig en overtuigend optreden. Want het valt niet mee om als vrouw zijnde een mannenstem te imiteren. Een mooi begin van de avond.
De volgende artiest, Jacqueline, brengt ons van de jaren zestig naar het heden. Zij brengt het nummer Valerie van l’enfant terrible van de popmuziek Amy Winehouse. De schminksters mogen zich flink op haar uitleven met make-up en tattoo’s. Jaqueline werd pas op het laatste moment (lees donderdagavond) vastgelegd en had dus weinig tijd om haar voor te bereiden. Hier is echter weinig van te merken. Heel mooi gezongen en in tegenstelling tot Amy zelf, compleet nuchter.
Dan is het tijd voor het eerste van de twee mannelijke optredens. De beurt is aan Andries. Hij sloeg een dame uit Heeg aan de haak, maar zingt vanavond over een andere dame, namelijk Annabel. En dat betekent dat er welgeteld drie ‘Hansen’ op het podium staan, namelijk Hans A., Hans W. en Hans de B. Het publiek zingt lekker mee met het refrein. Andries, met zijn hand in de broekzak, blijft er ‘cool’ onder.
Het volgende nummer komt uit de oude doos en wordt gezongen door twee oudere jongeren (of jongere ouderen). Twee Reebruine Ogen van de Selvera’s gezongen door Dicky en Tineke. Tijdens de nieuwjaarsborrel keek jager Julian
deze dames in de (reebruine?) ogen, legde aan en wist ze over te halen tot
een optreden. En deze reeën blijken allesbehalve schuw. Heerlijke nostalgische smartlap en ook nog mooi tweestemmig.
In Engeland hebben ze Melanie B en Melanie C. In Heeg hebben we Melanie A. en die doet weinig voor hen onder. Een prachtige versie van Michel van Anouk, begeleidt door Rein op de akoestische gitaar. Haar trotse vader legt alles vast op film. Hij schijnt trouwens nog zangles te hebben gehad van juffrouw Kortooms, en heeft dit vast en zeker overgebracht op zijn dochter.
Daarna is de beurt aan een vijftal dames onder de naam De Slokjesjongers. En ze zingen ook over slokjes, met het nummer ‘Je hebt van die lui’ van Tineke Schouten. De zaal wordt helemaal in carnavaleske sferen gebracht. De dames (Jeltsje, Maaike, Antje, Angelina en Tineke) zijn allen werkzaam bij de Coop. Vermoedelijk zijn ze geïnspireerd door de kreet ‘En lege flessen?’
Het zevende optreden van de avond brengt it Heechhûs in Hemelse sferen. Het lied ‘Heaven’ kennen we natuurlijk van Bryan Adams en Do, maar de versie van Jaike mag er zeker ook wezen. Zenuwen zijn nergens voor nodig met zo’n prachtige stem. Jaike zorgt ervoor dat zelfs de meest luidruchtige bezoeker even muisstil staat te luisteren.
De uitsmijter van de avond komt voor rekening van oud-Heechspanning coryfee Piet.
Piet is de enige echte punker die Heeg ooit rijk is geweest. Ook in Makkum was hij niet te handhaven, en na een lokaal straat- en huisverbod keerde hij maar weer terug naar Heeg. Niet toevallig dus dat hij het nummer ‘De mem fan Doutzen’ fan de Friese punkband Strawelte doet. Met de Heechspanning pet achterstevoren op, laat hij het publiek helemaal uit hun dak gaan.
Aansluitend is het de beurt aan de top coverband Special Treatment. Menigeen waagt zich op de dansvloer of maakt de gang naar de bar voor de benodigde versnaperingen. We kunnen weer terugkijken op een mooie en hilarische avond, volgend jaar maar weer?
Tenslotte willen we de muzikanten Hans, Hans, Bokke, Jelke en Rein bedanken voor wederom hun belangeloze medewerking. En dan nu, op naar Hemelvaartsdag!
Namens het bestuur,
Teade